گفته ای از سیفو شورکی
هنر رزمی، روش دفاع از خود در هر شرایطی، و در برابر هر حمله و حمله کنند ایی، چه با سلاح چه بدون سلاح می باشد.
هنر رزمی یعنی مبارزه تن به تن برای دفاع از جان و ناموس خودمان در برابر حیوان دوپا چرا که حمله و دعوا از خصوصیات حیوانات می باشد نه انسان در جنگ کلاسیک بین ارتشی ها از سلاحهای مختلف برای فاصله های مختلف استفاده می شود، یک جنگ را نمی شود فقط با هواپیما و توپ برنده شد. ما اگر توپ و هواپیما را تکنیکهای پا حساب کنیم، می توان گفت هرچند با این سلاحها صدماتی به دشمن وارد می شود وارد کرد ولی جنگ را نمی شود با آن تمام کرد و برد. بلکه پیاده نظام در آخر باید کار را یکسره کند. سیستمی که فقط در یک فاصله کار کند، یعنی مثلاً فقط بر روی پا و یا دست کار کند، سیستم مبارزه جنگ تن به تن به معنای واقعی نیست. بلکه جنگ تن به تن در اصل فاصله ای بخصوصی ندارد. بلکه ممکن است در هر فاصله ایی شروع شود و در فاصله ایی نیز تمام شود. در 35 سال پیش بروس لی با مطرح کردن این مسائل و معرفی سیستم خودش یعنی jeet kunedo (جیت کاندو) دشمن های زیادی برای خود درست کرده بود که این دشمنها کسانی بودند که فقط و فقط در یک یا دو فاصله می جنگیدند و سیستم آنها تاریخ چندصدساله داشت و همه جا ثبت شده بود.
ولی بروس لی به حرفش ادامه داد و تاریخ این 35ساله هنرهای رزمی حرف او را ثابت کرد.
یکی از مهمترین چیزی که در این مدت اتفاق افتاد مبارزات U.F.C یا همان مبارزات داخل قفس بود.
این نوع مبارزات از اول تا به امروز باعث تغییرات زیادی در جامعه هنرهای رزمی دنیا شده است.
این نوع مبارزات نشان داد که تنها سیستمهایی در مبارزه تقریباً طبیعی پیروز می شوند که مبارزه کننده تکنیکهای دست، آرنج، زانو، پرتابی، و از همه مهمتر تکنیکهای زمینی را خیلی خوب کار کرده باشد. تقریباً در هیچ مبارزه ایی، کسانی که تمرکز خودشان را فقط در یک سیستم گذاشته بودند، پیروز نشدند.
در ماهها و سالهای اول هر کسی فکر می کرد مثلاً با تکواندو و یا کاراته و یا بوکس و یا کیک بوکس و یا تای بوکس و یا جودو می تواند برنده این مسابقات باشد ولی وقتی داخل رینگ شدند و دست و پای آنها شکسته شد تازه به اشتباهات خودشان پی بردند و در دور بعد سعی کردند که در کنار مثلاً کیک بوکس جوجیتسوی برزیلی را یاد بگیرند و تکنیکهای کشتی هم به آن اضافه کنند که شانس بهتری داشته باشند. و الان بعد از سالها تجربه، کسانی که وارد رینگ می شوند، کسانی هستند که تکنیکهای پای آنها خیلی کم بالاتر از کمر زده می شود. همچنین تکنیکهای دست آنها مثل بوکس و آرنج و زانوی آنها مثل بوکس تایلندی و تکنیکهای پرتابی آنها مثل کشتی و جودو و تکنیکهای زمینی آنها مثل کشتی، جودو، جوجیتسوی برزیلی و غیره می باشد.
